مهم ترین محله های اصفهان را بشناسیدزمان تقریبی مطالعه: 7 دقیقه

محله های اصفهان

اصفهان شهری بزرگ و با قدمتی دیرینه و بسیار زیباست. محله های اصفهان هرکدام ویژگی‌ها و مشخصات خاص خود رادارند. محله‌های قدیمی اصفهان بیانگر تاریخ پرپیچ‌ و خم و روزهایی است که این شهر به خود دیده است. این شهر نیز مانند هر شهر دیگری محله‌های اصلی کوچک و بزرگی دارد. محله‌های اصلی اصفهان را با توجه به تراکم و امکانات آن مشخص می‌کنند.

برای شناخت محله های اصفهان بهتر است در ادامه این مقاله با ما همراه باشید تا جزئیات اصلی‌ترین محله‌های این شهر بزرگ را به شما معرفی کنیم:

  • محله دردشت
  • محله کارلادان
  • محله گارماسه
  • محله طوقچی
  • محله پاچنار
  • • محله کنگاز
  • محله لادان
  • محله لنبان
  • محله جلفا
  • محله جی
  • محله مرداویج
  • محله ولدان
  • محله جویباره
  • محله رهنان

محله دردشت

یکی از محله‌های اصلی اصفهان محله دردشت است. محله دردشت در جنوب خیابان عبدالرزاق واقع‌ شده است و بازار دردشت به‌ عنوان ستون اصلی محله به شمار می‌رود.
این محله عناصر مذهبی و خدماتی مثل مسجد آقانور، کاروانسرای قدیمی، مسجد پاسنگ و حمام دردشت در دل خود جا داده است. معماری مرکز محله دردشت شهر اصفهان را درواقع می‌توان یک شهر صفوی نامید.
بازار صفوی اصفهان، واقع در شمال میدان نقش‌جهان، این میدان را به میدان کهنه سلجوقی متصل می‌کند.
محور صفوی به همراه بازار اهمیت بسیاری داشته و درواقع از اصلی‌ترین محورهای شهری است.
از این محور اصلی، محورهای نیمه عمومی و نیمه‌خصوصی منشعب می‌شده‌اند که محله‌ها و مراکز را به محور متصل می‌کردند.

محله کارلادان

 محله کارلادان

کارلادان یکی از محله‌های قدیمی اصفهان و در غرب آن است. عمارت تاریخی منارجنبان که آرامگاه عمو عبدالله کاردالانی است، در آن قرار دارد.
در لغت‌نامه دهخدا درباره واژه کارلادان به‌عنوان محله‌ای از محله های اصفهان که منارجنبان‌ها در آن واقع شده، نام ‌برده شده است.

محله گارماسه

گارماسه نام محلی در حومه اصفهان است. این محل در یک کیلومتری فلاورجان واقع‌ شده و از روستاهای ساحلی زاینده‌رود است. گار به معنی جا و مکان است و ماسه هم به معنی شن و ماسه است. به دلیل این‌که ساحل رودخانه زاینده‌رود در قدیم در این محل دارای شن و ماسه فراوان بوده به این نام خوانده می‌شود.

محله طوقچی

محله طوقچی یا به زبان محلی طخچی، نام یکی از محله‌های قدیم اصفهان است. نام امروزی‌اش را میدان قدس گذاشته‌اند. این محله در ابتدای دروازه شمالی اصفهان قدیم قرار داشته و دارای باغ‌های فراوان و حاصلخیزی بوده است. این محله مانند طوقی سبز گرداگرد شمالی اصفهان را دربر می‌گرفته است و به همین دلیل آن را طوقی نام نهاده‌اند.
این باغ‌ها اکثراً سلطنتی یهودی ‌نشین بوده در قسمت جنوبی این محله قرار داشته است. همچنین در قسمت شرقی این محله قبرستان به قدمت قبل صفویه وجود داشته است.

محله طوقچی

در نزدیکی میدان طوقچی باغ بزرگی به نام باغ قوش خانه قرار دارد که تاریخ بنای آن به زمان صفویه برمی‌گردد. به نظر می‌رسد کاربرد این باغ علاوه بر استفاده تفریحی خاندان پادشاهی در ایام تابستان، پرورش مرغ‌های شکاری یا همان قوش بوده است.

محله پاچنار

نام محله‌ای در جنوب شهر اصفهان و واقع در خیابان حکیم نظامی این شهر است. این محله از جنوب به محله حسین‌آباد، از شرق به سراچگان و از شرق و شمال به محله ارمنی‌نشین جلفا محدود می‌شود.
همچنین مسجدی با همین نام در این محله وجود دارد. تا حدود ۲۰ سال پیش بخش قابل ‌توجهی از این محله را باغ‌های میوه و سبزی‌کاری به خود اختصاص می‌داد، اما متأسفانه به‌تدریج در این زمین‌ها، ساختمان‌های مسکونی و تجاری ساخته شد.

محله های اصفهان تاریخی به قدمت خود این شهردارند که در کنار هم شهری دیدنی و زیبا را تشکیل می‌دهند.

محله کنگاز

نام محله‌ای از محله‌های اصلی اصفهان قبل از اسلام یا همان جی است که در تقسیم ‌بندی امروزی جزئی از شهرداری خوراسگان است. این محله در خیابان جی، بعد از محله ابر و شهرک اریسون و نرسیده به خوراسگان قرار دارد. قدمت این محله به قبل از اسلام بازمی‌گردد و به‌ مرور زمان که اصفهان به سمت غرب و بالادست رودخانه زاینده‌رود کشیده شد، کم‌کم به حاشیه شهر رفت. جالب است بدانید تا قبل از حمله مغول‌ها این محله یکی از محله‌های پررونق ازلحاظ اقتصادی محصولات برای اصفهان بوده است.

محله کنگاز

اسم کنگاز از دو واژه کنگ به معنی پوست انداختن مار، یا تازه شدن و آز که معرب آژ است به معنی مار یا طمع یا ثروت تشکیل‌ شده است. درواقع واژه کنگاز به معنی محلی برای پوست انداختن مارها و در معنی لغوی به محله ثروتمندان جدید معنا کرد که نامی کاملاً ایرانی است.
اهالی کنگاز به تبعیت شهر خود اصفهان، تا سال ۲۳ هجری دین زرتشتی داشته‌اند. حمله اعراب به یزد که فاصله نزدیک‌تری نسبت به داشته اصفهان باعث مسلمان شدن بخشی از کنگازی‌ها می‌شود.
گروهی هم تقیه می‌کنند و اندک زرتشتیان باقی ‌مانده تا تصرف کامل اصفهان توسط شاه اسماعیل در آنجا زندگی می‌کنند و پس ‌از آن به هند کوچ می‌کنند یا اسلام را می‌پذیرند.
کنگازی‌هایی که از آن دوران باقی ‌مانده‌اند، غالباً کسانی هستند که پدرانشان از تبار حسین یوسف هستند. بدیهی است زمانی که به دستور رضا شاه برای مردم شناسنامه قانونی شد، تمام کسانی که آنجا زندگی می‌کردند را کنگازیان نامیدند.

محله لادان

لادان یکی از محله‌های قدیمی اصفهان است. این محله در دو کیلومتری بلوار آیت‌الله اشرفی اصفهانی واقع است. این محله از سمت شرق به محله‌های کوهانستان و جاوان بالا، از غرب به خیابان قدس و محله‌های آزادان و جنیران منتهی می‌شود. این محله از جنوب به محله گورتان و همچنین خیابان آتشگاه و از شمال به خیابان کهندژ و محله ولدان و جاوان بالا منتهی است.

محله لنبان

لنبان محله‌ای از محله‌های اصلی اصفهان است. این منطقه قدیمی از مرکز شهر فاصله کمی دارد. یکی از خیابان‌های اصلی که از این منطقه عبور می‌کند خیابان بهشتی است.

محله لنبان

نام این محله به قدمت تاریخش بارها تغییر کرده است . پیش از انقلاب این خیابان شاهپور نام داشت که پس از انقلاب اسلامی مصدق نام گرفت. پس از مرگ آیت‌الله بهشتی و به دلیل سکونت قبلی وی در این محله به خیابان بهشتی تغییر نام داد.
مسجد این محله دارای قدمتی تاریخی است و در آن درختانی کهن‌ سالی وجود دارد. هم ‌اکنون این مسجد به دلیل قدمت تاریخی و اهمیت دینی که نزد ساکنین این خیابان دارد در ایام محرم پذیرای تعداد زیادی از عزاداران است.

محله جلفا

این محله از محله‌های قدیمی اصفهان و منطقه‌ای ارمنی‌نشین است. در محله جلفا علاوه بر وجود کلیساهای متعدد مراکز خرید نیز وجود دارد. در این منطقه علاوه برگشت و گذار از مراکز خرید آن نیز می‌توان بهره‌مند شد.
بیش از ۱۲۰۰ شی‌ء تاریخی مربوط به ارمنیان در موزه جلفا در این محله نگه‌داری می‌شود. از مهم‌ترین مراکز تاریخی و مذهبی این محله، کلیسای وانک و کلیسای بیت الحم است. مسیحیان اصفهان از زمان‌های قدیم در این شهر زندگی می‌کنند. اغلب آنان ارامنه‌ای هستند که در زمان شاه‌ عباس کبیر در سال ۱۰۱۴ ه. ق از جلفا واقع در کرانه رودخانه ارس به اصفهان کوچانده شده‌اند. آن‌ها را در کنار زاینده‌رود سکنی داده و به یاد وطن سابق خویش نام جلفا را بر محل سکونت جدید خود نهاده‌اند.

محله جلفا

محله جلفا علاوه بر قدمت از محله‌های اصلی اصفهان نیز هست. در این محله یک میدان قدیمی مربع شکل است که دورتا دور آن مغازه بوده و هنوز هم با همان سبک و سیاق وجود دارند.

از قدیم مسیحیان، یهودیان و مسلمانان در محله های اصفهان در صلح و صفا زندگی می‌کنند.

محله جی

جی یکی از محله‌های قدیمی اصفهان است که قبل از حمله اعراب، گی نامیده می‌شد. در تاریخ این شهر آمده که شهر اصفهان از دو بخش بزرگ جی و یهودیه تشکیل می‌شده است. شهر جی از دیرباز تاکنون به نام‌های: انزان، گابا، گابیان، گابیه، گبی، گی و جی شناخته می‌شده است. زمانی که حجاج بن یوسف والی خود را به شهر جی می‌فرستاد به او گفت: تو را به شهری می‌فرستم که سنگش سرمه، مگسانش زنبوران عسل و علفش زعفران است.

محله مرداویج

محله مرداویج یا کوی کارمندان، محله‌ای در جنوب شهر اصفهان و جزء منطقه ۶ شهرداری اصفهان است، این محله حد فاصل دروازه شیراز تا چهارراه فرایبورگ و کوی استادان و خیابان کارگر است در اصفهان محله‌های اعیانی در جنوب این شهر قراردادند. محله مرداویج از محله‌های اصلی اصفهان و از مناطق گران‌قیمت مسکونی آن است.

محله‌های اصلی اصفهان و اعیانی نشین آن برخلاف دیگر شهرها در جنوب این شهر قرار دارند.

محله ولدان

این محله از محله های اصفهان و در منطقه دو شهرداری قرار دارد. ولدان از شمال به رهنان و محله سودان، از جنوب به جاوان بالا و برزان و خیابان صمدیه لباف، از شرق به خیابان امام خمینی و از غرب هم به خیابان کهندژ محله لادان و محله جنیران متصل است.
ولدان دهی جزو دهستان مار بین شهرستان اصفهان بوده است. منطقه‌ای کوچک و دشتی پر از درختان گل و پرورشگاه گل رز. کلمه وردان، به معنی محل پرورش گل و گل‌ها است.

محله جویباره

 محله جویباره

جویباره اصلی‌ترین هسته اولیه شهر و از محله‌های اصلی اصفهان است که منشأ آن به حکومت هخامنشی و مهاجرت یهودیان بابل به دستور کوروش برمی‌گردد.
جویباره در دوره‌های بعد از اسلام یکی از محله های اصفهان شد و در دوران سلجوقی مرکزیتی برای شهر پیدا کرد که وجود آثار تاریخی کهن همچون منار ساربان و منار چهل‌دختران دلیلی بر آن است.
این محله امروز دیگر به‌طور کامل یهودی‌نشین نیست. خانواده‌های قدیمی‌تر از آن کوچ کرده‌اند و ساکنان فعلی آن بیش‌تر مهاجرانی هستند که به دنبال تأمین مسکن ارزان‌تر به محل آمده‌اند.
جویباره با وسعتی حدود ۷۰ هکتار، از شمال و شمال شرق به خیابان سروش، از جنوب به ولیعصر از شرق به سه‌راه ولیعصر و از غرب به خیابان علامه مجلسی می‌رسد. این محله از ۱۲ محله کوچک‌تر تشکیل‌شده است. با ساخت ۲ خیابان هاتف و ولیعصر قسمتی از محله‌های کوچک یا در مسیر خیابان یا در سمت دیگر خیابان قرار گرفتند و به هر جهت از بدنه اصلی جویباره جدا شدند.

محله رهنان

 محله رهنان

رهنان یازدهمین منطقه استان اصفهان است که حد فاصل بین خمینی‌شهر و مرکز شهر اصفهان قرارگرفته است و تا سال ۱۳۸۲ شهری مستقل از اصفهان محسوب می‌شد.
شهر رهنان درگذشته از چهار قلعه تشکیل‌شده بود که امروزه از این قلعه‌ها در مجاورت کهندژ مربوط به گذشته دوره ساسانیان هیچ اثری باقی نمانده است. از آثار تاریخی رهنان که تنها نشانه‌ای از آن باقی‌ مانده، مسجد جامع قبلتین و دو حمام کوچک و بزرگ در مجاورت یکدیگر است که موسوم به حمام چهل‌ستون است.
نام این شهر به دلیل این‌که دریکی از خشک‌سالی‌های قدیم، به خاطر کاشت زیاد گندم، آرد موردنیاز استان از این منطقه تأمین‌شده و به همین سبب به این محله راه نان یا ره نان گفته ‌شده است.

شهر اصفهان

شهر اصفهان با توجه به قدمت و اصالتی که دارد هم‌محل مناسبی برای سکونت و هم برای بازدید است. محله‌های قدیمی اصفهان نشان از قدمت این شهر و تاریخ زنده آن هستند. از محله‌های اصلی و اعیان‌نشین اصفهان می‌توان به محله مرداویج، مهرآباد، شیخ صدوق شمالی، مشتاق، اردیبهشت و … اشاره کرد. محله جویباره قدیمی‌ترین محله اصفهان است. تفاوت‌های فرهنگی و دینی در اصفهان رنگ می‌بازند و هر کس با هر دین و آئینی می‌تواند در محله های اصفهان سکونت کند.

برچسب ها:
پیام بگذارید